Marcin Borowicz - charakterystyka
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Pod koniec pobytu w gimnazjum Marcin przeżywa pierwszą miłość. Zakochuje się w Annie Stogowskiej, zwanej „Birutą”, dziewczynie nieprzystępnej i nieufnej. Nie ma jednak szans na bliższe poznanie wybranki serca. Zauroczenie i zachwyt piękną panną pogłębia przeczytany przez młodzieńca wpis do sztambucha. „Birutę” widuje rzadko, a nad ranem, po wielu godzinach uczenia się do matury, krąży niespokojnie w pobliżu mieszkania Stogowskich. Pewnego dnia spotyka ją przypadkowo w parku, przy źródełku. Nie potrafi odezwać się do Anny, wpatruje się w nią oczarowany, lecz ona nie zwraca na niego uwagi. Przy następnym spotkaniu patrzą sobie głęboko w oczy, nie padają żadne słowa, żadne wyznania, a jednak te chwile są dla obojga prawdziwym szczęściem. Zakochany, żyjący w radosnym uniesieniu, Borowicz pamięta jak przez mgłę egzaminy i powrót do Gawronek. Po wakacjach zjawia się w Klerykowie, by jeszcze raz ujrzeć „Birutę” przez wyjazdem na studia do Warszawy. Okazuje się, że rodzina Stogowskich wyjechała w głąb Rosji.

Zrozpaczony Marcin siada na ławce przy źródełku i całuje kartkę z pamiętnika, zapisaną ręką Anny. Po raz pierwszy ogarniają go wątpliwości, szuka odpowiedzi na szereg pytań:
„po cóż to wszystko ludzie robią, po co czynią dobrowolnie na złość słabszym spośród siebie, dzieciom? Toż to jest pomoc udzielona młodości przez wiek i rozum dojrzały? Nic, tylko mściwe, obłudne a umyślne łganie, gdzie się da, podstawienie nogi, żebyś upadł i żebyś się rozbił. A ty wierzysz, że wykujem lemiesze z pałaszy skrwawionych…”.
W tej trudnej chwili wspiera się na wyciągniętej ku niemu „kościstej, a jakby z żelaza urobionej prawicy” Andrzeja Radka. Ten przyjacielski gest wspiera go i dodaje sił w dalszej, określonej już życiowej drodze.

Marcin Borowicz to bohater pozytywny i dynamiczny. Czytelnik w ciągu jedenastu lat życia obserwuje jego stopniowe dorastanie emocjonalne. W pierwszym etapie życia Marcinek jest dzieckiem wrażliwym, naiwnym, samotnym, o słabej woli, które z łatwością ulega rusyfikacji. Przyjmuje wówczas postawę ugodową względem władz szkoły i z pogardą myśli o swojej ojczyźnie. Z czasem, dzięki Bernardowi Zygierowi, zaczyna rozumieć, że jest Polakiem i poznaje swoją ojczyznę poprzez literaturę i dzieje państwa. Przyjaźń z rówieśnikami, którzy podobnie jak on czują się Polakami, zmienia jego światopogląd i sprawia, że młodzieniec dojrzewa do bycia patriotą i walki z uciskiem zaborcy.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Stefan Żeromski - nota biograficzna
2  Iłarion Stiepanycz Ozierskij
3  Sztetter



Komentarze
artykuł / utwór: Marcin Borowicz - charakterystyka







    Tagi:
    Marcin Borowicz - Państwo Borowiczowie - Opracowanie Syzyfowych prac Żeromskiego - Charakterystyka Marcina Borowicza -