Syzyfowe prace jako dokument epoki i "pamięć rzeczy przeżytych" - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Syzyfowe prace” to również „pamięć rzeczy przeżytych”. W dużej mierze jest to utwór autobiograficzny. Sceneria, krajobraz, miejsca akcji, ludzie i zdarzenia mają swoje odpowiedniki w realnych okolicznościach życia pisarza. Gawronki i Kleryków to zmodyfikowany fikcją literacką opis Ciekot – domu dzieciństwa i młodości Żeromskiego oraz miasta lat szkolnych – Kielc. Nauka w szkole w Owczarach to wspomnienia autora dzieła z czasu nauki w Psarach u pana Strachowskiego. Tęsknota za domem rodzinnym i matką, trudności w przyswajaniu języka rosyjskiego i podstaw arytmetyki Marcina Borowicza są odzwierciedleniem przeżyć małego Stefanka, przygotowującego się do gimnazjum. Nawet topograficzny opis Owczar jest zgodny z położeniem szkoły w Psarach. Z kolei opis niektórych miejsc i szczegółów Klerykowa znajduje potwierdzenie w ówczesnym wyglądzie Kielc.

Praca Andrzeja Radka z synkiem Płoniewiczów to odbicie wysiłków Żeromskiego podczas pracy guwernera. Zabawy gimnazjalistów podczas przerwy są podobne do wspomnień pisarza, opisanych w „Wybiegu instynktu”. Scena powrotu do domu Marcinka z matką na Zielone Święta jest prawdziwym zdarzeniem, do którego autor „Syzyfowych prac” powrócił w liście do narzeczonej z Zakopanego z datą 21 maja 1892 roku.

Wędrówka Andrzeja Radka do Klerykowa to odzwierciedlenie przeżyć Żeromskiego, o których można przeczytać w „Dziennikach” jako „po naukę do Kielc piechotą”. Paluszkiewicz nosi własne przezwisko twórcy z lat szkolnych – „Kawka”. Niezwykle autobiograficzny jest stosunek Marcinka do matki, której pierwowzorem była Józefa Żeromska. Losy Borowicza zawierają wiele zdarzeń z życia autora – podobnie jak bohater dzieła stracił wcześnie matkę, a jego ojciec przez wiele lat borykał się z problemami finansowymi. Również postać Andrzeja Radka ma swój pierwowzór w rzeczywistości – jest nim przyjaciel pisarza z lat szkolnych, Wacek Machajski.

„Syzyfowe prace” to wszechstronny i dokumentarny obraz epoki, w której żył Stefan Żeromski, potwierdzony zapiskami pisarza w „Dziennikach” oraz rzeczywistą sytuacją, w jakiej znaleźli się Polacy po upadku powstania styczniowego. Fikcja literacka powieści stała się dla autora odzwierciedleniem zdarzeń i przeżyć ówczesnego pokolenia młodzieży polskiej, a dzięki elementom autobiograficznym to również „pamięć rzeczy przeżytych”. Dzięki takiemu ukazaniu problematyki dzieła współczesny czytelnik ma szansę zapoznać się z uciskiem politycznym i rusyfikacją, założeniami pedagogiczno-oświatowymi caratu oraz postawą społeczeństwa tamtego okresu, których przesłanie wzmacnia fakt, że są one również osobistymi przeżyciami i doświadczeniami twórcy dzieła.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Geneza powieści
2  Ramowy plan wydarzeń Syzyfowych prac
3  Antoni Paluszkiewicz "Kawka"



Komentarze
artykuł / utwór: Syzyfowe prace jako dokument epoki i "pamięć rzeczy przeżytych"







    Tagi:
    Rusyfikacja - Stefan Żeromski - Syzyfowe prace - Opracowanie Syzyfowych prac Żeromskiego - Syzyfowe prace Stefana Żeromskiego -